Logo home   kantoorhulp   data entry   ICTcursus   InDat   werken bij InDat   mijn.indat.nl  

Hoe is het concept vrije werker ontstaan?

Het concept van de vrije werker is vrijwel vanaf de oprichting van InDat in 1984 min of meer als vanzelf ontstaan, zonder dat daar vooraf een bedacht concept aan ten grondslag lag. Direct bij de eerste opdrachten bleek er aan de zijde van de klanten behoefte bestaan aan een grote mate van flexibiliteit aan de zijde van InDat. Bij veel klanten was het moment van het beschikbaar komen van het te verwerken materiaal en ook de hoeveelheid materiaal onzeker en was het voor InDat noodzakelijk om zich zeer flexibel op te stellen; we zouden wel zien wanneer het materiaal beschikbaar zou komen en hoeveel het dan was. Dat was bijvoorbeeld het geval bij het verwerken van ingevulde vragenlijsten en bij gegevens die via onderwijsinstellingen uit het hele land moesten worden aangeleverd.

Het vroeg natuurlijk om organisatorische aanpassing binnen InDat om deze flexibiliteit te kunnen bieden. De datatypisten werkten daarom volgens een, wat men nu zou noemen, een nuluren con-tract. De datatypisten, destijds vooral studenten en vrouwen met kleine kinderen, konden op een rooster de uren van een van de 12 computers reserveren, maar waren vrij om al dan niet op de gereserveerde tijden te koken werken, afhankelijk naar wat hun het beste uitkwam. Tegelijkertijd was InDat vrij om de datatypisten op die betreffende tijden al dan niet te laten werken al naar gelang er werk beschikbaar was of niet.
Na verloop van tijd bleek echter dat mensen die op een dergelijke wijze dan weer wel, dan weer niet voor korte tijd werkten nooit aanspraak zouden kunnen maken op een uitkering bij ziekte of werkloosheid. Omdat InDat dat onrechtvaardig voorkwam is daarop diep in de jurisprudentie en de rechtspraak gedoken.
Toen bleek dat van een regulier arbeidsovereenkomst geen sprake kon zijn, ondanks de gemaakt arbeidsovereenkomsten op papier, met name omdat in deze opzet elke vorm van gezagsverhouding tussen InDat en de datatypisten ontbrak.

Pas na een juridische strijd van vier jaar werd InDat in hoger beroep in het gelijk gesteld en erkenden de bedrijfsvereniging en de belastingdienst dat bij de wijze waarop InDat de datatypisten inzette geen sprake kon zijn van een arbeidsovereenkomst. Dat betekende dat vanaf toen de verdiensten van de datatypisten bruto kon worden uitgekeerd en InDat geen inhoudingen hoefde te doen op de werkvergoedingen van de datatypisten.
InDat was slechts gehouden na afloop van het jaar aan de belastingdienst opgave te doen wat elke datatypist aan werkvergoedingen had ontvangen.

Omdat de datatypisten vrij waren om het werk al dan niet aan te nemen is toen de term vrije werker bedacht.

In de jaren 90 van de 20ste eeuw vroegen onze klanten steeds vaker of onze data entry medewerkers het invoerwerk bij hun binnen het bedrijf konden komen doen. Zo verschoof langzamerhand het werkterrein van thuiswerk naar een combinatie van thuiswerken en gedetacheerd werken bij de klanten op bedrijf. Daarmee maakte ook de klanten van InDat kennis met het begrip vrije werker omdat InDat vast bleef houden aan het concept van de vrije werker. En zo ontdekten en ontdekken nog dagelijks onze klanten en andere organisaties de grote voordelen van flexibiliteit bij het inzetten van vrije werkers.

Heden ten dage neemt het inzetten van vrije werkers een grote vlucht, waarbij InDat er zorgvuldig voor waakt dat het werk van vrije werkers niet het vervullen van hetzelfde werk in dienstverband in de weg zit: InDat stelt de klant in zo'n geval voor de keus: de vrije werker een dienstverband of volwaardig uitzendcontract aanbieden. Zo niet dan trekt InDat de vrije werker terug van het desbetreffende project.

Ga naar inschrijving via mijn.indat.nl als u overweegt gebruik te maken van de pool vrije werkers.